Mnoge znamenite žene Novog Sada nisu svojim rođenjem dobile status Novosađanke, ali su svojim radom i ugledom svakako zaslužile da se nađu među zaslužnim građankama Novog Sada. Iako su neke od njih provele ceo život u ovom gradu, mnoge počivaju u drugim gradovima, daleko od mesta gde su ostvarile san. Ovu kolumnu posvećujemo upravo svima njima, jer su za nas podjednako važne žene koje su rođene u Novom Sadu kao i one koje su u njega došle i sa sobom donele sve svoje vrednosti koje su nastavile da razvijaju u ovom gradu. Danas pišemo priču o Vidi Vulko Varađanin.
Današnja heroina ostaće upamćena u istoriji Novog Sada kao pijanistkinja, jedna od osnivačica novosadskog ženskog muzičkog udruženja, kao aktivistkinja i članica Upravnog odbora Dobrotvorne zadruge Srpkinja Novosatkinja i predsednica Mesnog odbora Društva Crvenog krsta u periodu između dva svetska rata.
U Novom Sadu je završila osnovnu i Srpsku višu devojačku školu, a „klavir“ kod poznatog pedagoga Franje Petrika. Vida Varađanin (1871-1957) je javni angažman započela uz oca Arkadija Varađanina, direktora Srpske više devojačke škole, dugogodišnjeg sekretara Dobrotvorne zadruge Srpkinja Novosatkinja i urednika Ženskog sveta.
Njena karijera pijanistkinje uspešno se razvijala. Zna se da je koncentrirala u Novom Sadu, Pančevu, Somboru, Velikoj Kikindi, Beogradu i Zagrebu. Neformalni muzički salon koji je osmislila i vodila u sopstvenoj kući, postao je ugledno i značajno stecište novosadske muzičke elite. Sa Milicom Moč, Editom Valdner i Svetolikom Pašćanom 1927. godine, osnovala je Žensko muziko udruženje koje je negovalo raznovrstan repertoar. Horski odsek ženskog muzičkog udruženja je 1929. dobio Zlatnu liru na vrlo uglednom takmičenju Pevačkog saveza Beograda.
Novosadski ogranak Društva Crvenog krsta pod njenim rukovodstvom razgranao je mnogobrojne aktivnosti: obdanište sa zabavištem na Temerinskom putu, sklonište za decu (organizovano u saradnji sa Novosadskom antituberkuloznom ligom), školska kuhinja za siromašne đake Petrovaradina, Adamovićevog naselja, Salajke i Vidovdanskog naselja i narodna kuhinja.
Zgrada Crvenog krsta u Novom Sadu, koja i danas ima istu namenu, podignuta je u vreme dok je ona bila na čelu organizacije. Za zasluge na polju kulture i humanizma 1934. odlikovana je Ordenom Sv. Save IV stepena.
Vida Vulko Varađanin je sa roditeljima Arkadijem i Betom Varađanin, a kasnije sa suprugom Aleksandrom Vulkom, stanovala na početku Grčkoškolske ulice. Kuća više ne postoji. Umrla je u Novom Sadu, a sahranjena je na Uspenskom groblju. Predlog je da jedna ulica u Novom Sadu dobije njeno ime, kao i da se na zgradi Crvenog krsta postavi spomen-ploča njoj u čast.
Tekst preuzet iz knjige, Ženska imena Novog Sada
Turistička organizacija Grada Novog Sada
